Zoekresultaten

Wij willen u graag ook uitnodigen op het infomoment burenoverleg dat plaats vindt op zaterdag 15 februari aanstaande. MINA-raad Aartselaar ondersteunt dit burenmoment, georganiseerd door bezorgde burgers uit Wilrijk en Aartselaar in het Neerlandhof te Wilrijk. U kunt er terecht tussen 14 en 18u. Zij zullen u informeren over de plannen van ISVAG en helpen bij het opmaken van een bezwaarschrift. Kan u niet aanwezig zijn, maar wil u wel op de hoogte blijven? Contacteer hen via inwonersproklimaat@gmail.com De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Herinner u onze massaal gedeelde oproep van 9 december 2019, om bij het Agentschap Binnenlands Bestuur klacht in te dienen tegen ISVAG, onder meer omdat ISVAG als openbaar bestuur de bekendmakingsvoorschriften van de besluiten van haar bestuursorganen niet respecteerde? Een kwalijk gegeven, want niet alleen verhindert ISVAG hiermee dat de inhoud van deze besluiten bekend geraakt. Kwalijker nog is het feit dat het hierdoor onmogelijk wordt voor wie zich niet kan vinden in deze bedenkelijke beslissingen om beroep aan te tekenen. Wat volgens onze juridische adviseurs toch wel een ernstige aanfluiting betekent van artikel 466 §3 van het Decreet over het Lokaal Bestuur (DLB). Herinner u eveneens dat ISVAG op ons initiatief onmiddellijk bijzonder heftig reageerde op haar website, in de pers en ook naar het Aartselaarse gemeentebestuur? Harde woorden en verwijten werden hierbij niet geschuwd. Citaat: << ISVAG betreurt dat een officiële gemeentelijke instantie als de Milieuraad van Aartselaar de burgers bewust een rad voor de ogen draait en hen aanspoort verschillende Vlaamse administraties te bestoken met klachten die juridisch niet gegrond zijn… >> Raar maar waar! Gisteren ontvingen de 360 personen die deze klacht hadden ingediend toch wel dit ontluisterende antwoord van de bevoegde Vlaamse minister Bart Somers: … dat uit het onderzoek (van de klacht) gebleken is dat ISVAG wel beschikt over een webtoepassing, maar dat er geen lijsten van de besluiten van de bestuursorganen worden gepubliceerd; … dat hij ISVAG gewezen heeft op de verplichting in artikel 466 DLB e.v., dat de lijst van genomen besluiten moet gepubliceerd worden op haar webtoepassing; … dat hij ISVAG heeft gevraagd deze bepaling in de toekomst te respecteren; … dat het feit dat deze besluiten door ISVAG niet gepubliceerd werden tot gevolg heeft dat de toezichtstermijn van deze besluiten nooit is beginnen lopen; … dat hierdoor deze besluiten sowieso nog kunnen worden aangeklaagd bij de Raad van State. (integraal antwoord van minister Bart Somers: klik hier ) Vraag aan het ISVAG-bestuur: Wie draait wie een rad voor de ogen? Wij trekken uit dit onverkwikkelijke relaas twee belangrijke besluiten: 1) ISVAG overtreedt bewust concrete decretaal bepaalde bekendmakingsverplichtingen om zoveel mogelijk ‘binnenskamers te houden en te regelen’…. 2) In samenwerking met onze juridische adviseurs wordt onmiddellijk de piste onderzocht om bij de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State een beroep tot nietigverklaring in te dienen of een verzoek tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de ISVAG-beslissingen. Waarbij wij - cynisch genoeg - als brave burgers wel een beroep moeten doen op de ISVAG-goodwill om zich te schikken naar de vraag van minister Somers om deze beslissingen op haar website op te nemen… De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

De Gemeente Aartselaar vroeg aan de stad Antwerpen inzage in de resultaten van de RFI (Request for Information) die de stad Antwerpen enkele weken geleden lanceerde om de alternatieve opties voor de nieuwe afvalverbrandingsoven op te vragen. De bedrijfsdirecteur van de Stad Antwerpen weigerde ons inzage . De weigering is gebaseerd op de uitzonderingsgrond voorzien in artikel II.36, §1, 7° van het Bestuursdecreet: “§ 1. Als de aanvraag tot openbaarmaking betrekking heeft op bestuursdocumenten die milieu-informatie bevatten geldt, in afwijking van artikel II.34 en II.35, de volgende regeling.(…) De overheidsinstanties, vermeld in artikel II.28, § 1, wijzen de aanvraag tot openbaarmaking af als ze van oordeel zijn dat het belang van de openbaarheid niet opweegt tegen de bescherming van een van de volgende belangen:(…) 7° het vertrouwelijke karakter van commerciële en industriële informatie, als die informatie beschermd wordt om een gelegitimeerd economisch belang te vrijwaren, tenzij degene van wie de informatie afkomstig is, met de openbaarheid instemt; (…)” In de motivering wordt o.a. verwezen naar de commerciële en industriële informatie van en over de verschillende kandidaten, over de door hen toegelichte nieuwe technologie, de nieuwe locaties en de mogelijke negatieve invloed op toekomstige onderhandelingsposities. De opgevraagde informatie is nochtans van cruciaal belang omdat het definitieve RFI-rapport (opgesteld door de VITO) bewijst - in tegenstelling met wat ISVAG steeds heeft beweerd - dat er voor de nieuwe ISVAG-oven wel degelijk meerdere, bovendien meerwaardige alternatieven bestaan zowel op het vlak van afvalverwerking als op het vlak van warmtenetvoeding. Wat zijn onze volgende stappen? Allereerst : een administratief beroep tegen het weigeringsbesluit bij de Vlaamse beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur, met als argumentatie: 1- Waarom werd een gedeeltelijke openbaarmaking (zonder de commerciële-industriële informatie van de indieners) niet overwogen? 2- De ingeroepen uitzonderingsgrond van artikel II.37, §1, 7° van het Bestuursdecreet wordt overruled door de bijkomende uitzondering betreffende emissies zoals vervat in artikel II.36, §2 van het Bestuursdecreet en het Verdrag van Aarhus. Artikel II.36, §2 van het Bestuursdecreet stelt immers uitdrukkelijk het volgende: “§ 2. Als de aanvraag betrekking heeft op bestuursdocumenten die informatie bevatten over emissies in het milieu, zijn de uitzonderingsgronden, vermeld in paragraaf 1, tweede lid, 1°, 2°, 5°, 7°, 9° en 11°, niet van toepassing. (…) ” 3- Het recht op openbaarheid is van openbare orde is en niet kan uitgesloten worden door privaatrechtelijke verbintenissen (de zogenaamde “non disclosure agreements”). Immers, dan zou elke overheid zich voortaan contractueel van de openbaarheid van bestuur kunnen uitsluiten… à Uit persberichten (Gazet van Antwerpen) is gebleken, dat er reeds een openbaarmaking is geweest, waarbij de identiteit van 6 inschrijvers werd veropenbaard, wat tegelijk ook bewijst dat er toen reeds een eerste belangenafweging was gemaakt. Nadeel van het beroep is evenwel de lange behandelingstermijn... Vervolgens wordt bij de stad Antwerpen een nieuwe inzage-aanvraag ingediend waarbij 1- wordt geïnformeerd naar een nog specifieker document, bv. het definitieve RFI-rapport of een onderdeel ervan, bv. de managementsamenvatting; 2- wordt gesuggereerd de documenten gedeeltelijk openbaar te maken, in de zin dat de gepersonaliseerde informatie wordt onleesbaar gemaakt, maar waaruit wel duidelijk zou moeten blijken dat er finaal 3 alternatieven zijn weerhouden, die bovendien beter scoren op het vlak van rendement (vermeden C0²-emissies) en tal van andere milieu-aspecten (bereikbaarheid, mobiliteit, ligging nabij spoor-/waterwegen…), dit in vergelijking met de nieuwe ISVAG-afvaloven; 3- wordt gewezen op de argumentatie die wordt aangewend in de administratieve beroepsprocedure, nl. artikel II.36, §2 van het Bestuursdecreet (zie boven). Wij herhalen dat de gevraagde informatie van de Request for Information van cruciaal belang is. En dit niet enkel omdat deze als bijzonder belangrijk argument moet worden opgenomen in ons bezwaarschrift maar ook omdat deze bewijst wat wij steeds hebben beweerd, namelijk dat er verschillende meerwaardige, veel klimaatvriendelijkere alternatieven bestaan voor de verwerking van het Antwerps afval en voor de voeding van de warmtenetten dan een nieuwe ISVAG-oven. Wordt vervolgd... De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

We lezen sinds kort op de website van ISVAG als volgt: << ISVAG neemt kennis van de oproep van de Milieuraad van Aartselaar (MINA) “om met zoveel mogelijk mensen” klacht in te dienen tegen de werken aan het warmtenet op het industrieterrein Terbekehof in Wilrijk. >> Voor zover ons bekend, was dat niet de vraag die wij aan jullie hebben gesteld. Wat we wél vroegen daarentegen: << We willen met zoveel mogelijk verschillende mensen deze huidige situatie aan 2 Vlaamse instanties doorgeven en hierdoor druk uitoefenen om een correcte afhandeling te bekomen .>> 1- een verzoek tot handhaving tot het stoppen van de werken op het exploitatieterrein zonder vereiste administratieve vergunning 2- een klacht tot overtreding met betrekking tot het ontbreken van de webapplicatie met vermelding van de genomen beslissingen door de opdrachthoudende vereniging ISVAG. Tijdens de Wilrijkse districtsraadsvergadering van 5 december weigerde de ISVAG-voorzitter verdere uitleg te verschaffen over het voortduren van de werken aan/van het warmtenet op het exploitatieterrein. Vreemd toch? We herhalen nogmaals: elke Europese staatsburger heeft een absoluut recht op dergelijke concrete milieu-informatie ( verdrag van Aarhus) . Wie dit miskent, miskent niet alleen de Europese regelgeving maar meteen ook de grondwet. En verder... << ISVAG betreurt dat een officiële gemeentelijke instantie als de Milieuraad van Aartselaar de burgers bewust een rad voor de ogen draait en hen aanspoort verschillende Vlaamse administraties te bestoken met klachten die juridisch niet gegrond zijn >> Wees gerust.... onze woorden zijn gegrond...en we worden juridisch zwaar ondersteund. Bindt ISVAG de Aartselaarse MINA-raad de muilkorf aan? De MINA-raad vernam vandaag ook dat ISVAG het gemeentebestuur eerder deze week met een officiële brief heeft opgeroepen om niet langer via de MINA-raad de ISVAG-plannen te dwarsbomen. Niet alleen schendt ISVAG duidelijk de decretale regels van de gemeentelijke autonomie door een belangrijk strijdpunt van het gemeentelijk bestuurs- akkoord te kapittelen. Bijzonder verontrustend is dat ISVAG op die manier ook probeert de MINA-raad te muilkorven. How low can you go? De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

De pagina met het "verzoek tot handhaving" hebben we even offline gehaald. We willen jullie in elk geval allemaal bedanken voor de talrijke mails, verstuurd naar de Afdeling Handhaving in Antwerpen. Meer dan 250 sympathisanten hebben hier tijd voor vrijgemaakt, op minder dan 24 uur. Onze actie had als onmiddellijk gevolg dat heden ochtend een inspectie werd uitgevoerd bij ISVAG. Dus nogmaals: bedankt! Dit kon enkel maar met uw hulp! Lees verder via deze link De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Hoewel de Raad voor Vergunningsbetwistingen 2 weken geleden: 1- de verlenging tot 2025 van de milieuvergunning van de oude ISVAG-afvaloven vernietigd heeft, (binnen een termijn van 4 maanden moet de Vlaamse milieuminister de verlengingsaanvraag van ISVAG opnieuw ten gronde beoordelen), 2- het beroep van ISVAG tegen de weigering van de vergunning voor de bouw en exploitatie van een nieuwe, nog veel grotere afvaloven definitief van de hand gewezen heeft, constateren we: 1- dat de werken aan/van het warmtenet op het exploitatieterrein volop in uitvoering blijven en er blijkbaar ook geen directe intentie is om deze werken stop te zetten - ondanks het juridisch feit dat de vereiste administratieve vergunning ontbreekt, 2- dat ISVAG op 12 december nog steeds technische bezoeken organiseert: ( zie link) “ Om aan te tonen dat warmtenetwerken in Antwerpen intussen veel meer zijn dan vage plannen, organiseren we op 12 december technische bezoeken aan concrete projecten, zoals het warmtenet Nieuw Zuid en de werf van het netwerk dat vanuit ISVAG naar het bedrijventerrein Terbekehof wordt aangelegd. ” Daarom vragen we even vijf minuutjes van uw tijd.... We willen met zoveel mogelijk verschillende mensen deze huidige situatie aan 2 Vlaamse instanties doorgeven en hierdoor druk uitoefenen om een correcte afhandeling te bekomen: Allereerst een "verzoek tot handhaving en maatregelen" aan de Afdeling Handhaving in Antwerpen - dit kan via e-mail of via ons eenvoudig webformulier. Anderzijds een klacht voor overtreding aan het Agentschap Binnenlands Bestuur in Brussel - dit kan via het digitale webformulier van de Vlaamse overheid - link en info via onze webpagina . Alvast bedankt voor uw actieve hulp! De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Raad voor Vergunningsbetwistingen begraaft ISVAG De Raad voor Vergunningsbetwistingen heeft op 19 november 2019 met twee historische arresten geschiedenis geschreven: ...enerzijds werd het beroep van de omwonenden volledig ingewilligd door de verlenging tot 2025 van de milieuvergunning van de oude ISVAG-afvaloven te vernietigen. Hierdoor moet binnen een termijn van 4 maanden de Vlaamse milieuminister de verlengingsaanvraag van ISVAG opnieuw ten gronde beoordelen; ...anderzijds werd het beroep van ISVAG tegen de weigering van de vergunning voor de bouw en exploitatie van een nieuwe, nog veel grotere afvaloven definitief van de hand gewezen. De jarenlange strijd van het Aartselaarse gemeentebestuur, van de duizenden inwoners van de gemeenten Aartselaar en de Neerlandwijk te Wilrijk tegen de vermaledijde, gewraakte ISVAG-oven, die sinds medio de jaren '70 hun gezondheid bedreigd, heeft eindelijk vruchten afgeworpen. Hopelijk zijn de verliezers groot in hun verlies en leggen ze zich neer bij deze bijzonder goed gemotiveerde arresten. De Raad komt met haar arresten ook tegemoet aan de beleidsnota van de nieuwe Vlaams milieuminister Zuhal Demir en aan het Vlaams regeerakkoord, nl. dat zowel het afvalaanbod als de afvalverwerking in Vlaanderen tegen het jaar 2030 substantieel met 25% moet inkrimpen. Meteen ook zullen de Belgische klimaatdoelstellingen een stuk dichterbij komen. Het is nu aan de Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM), die op basis van het materialendecreet het nodige moet doen om het ISVAG-afval na september 2021 elders te verwerken. De Indaver-ovens in de Antwerpse haven lenen zich hier uiteraard voor, zoals ook de nieuwe afvaloven van Bionerga in het Limburgs havengebied, die over enkele maanden operationeel wordt. Beide sites zijn bovendien per schip bereikbaar, een voordeel om de milieuimpact van het transport terug te dringen. Tot slot is het wachten op het definitieve antwoord op de nieuwe ISVAG-afvaloven, nl. de duidelijk meerwaardige alternatieven die zijn ingediend naar aanleiding van de Request For Information (RFI). Eerstdaags zal door de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek het eindrapport aan de stad Antwerpen worden voorgesteld. Het net heeft zich thans langs alle kanten gesloten rond de ISVAG-pijp, om ze in september 2021 definitief uit te blazen. Tot opluchting van de 20.000 omwonenden! R.I.P. ISVAG De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Asbest is een schadelijke stof die in meer dan 3.500 bouwmaterialen is verwerkt. De stof is niet met het blote oog zichtbaar, daardoor weten we vaak niet dat asbest ook in onze eigen woning verborgen zit. Hoe herken je asbest? Hoe kun je asbest best verwijderen en veilig verwerken? Wat zijn de gezondheidsrisico's? Krijg ik hier subsidies voor? De antwoorden op deze en nog veel meer vragen vindt u terug op de website van OVAM, waar wij u graag naar doorverwijzen via deze link . De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

In tegenstelling tot de zelfverzekerde, zelfgenoegzame, zelfs naar arrogantie neigende teneur in de persnota waarmee Isvag gisteren aankondigde opnieuw een omgevingsvergunning te hebben aangevraagd voor de bouw van een nieuwe "afvalenergiecentrale" op de huidige site langs de Boomsesteenweg te Wilrijk, weten insiders dat dat deze aanvraag eigenlijk hals-over-kop werd ingediend. Uit paniek! Immers, herinner u de marktbevraging (RFI: Request For Information), die enkele maanden geleden door de Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO) in opdracht van de Stad Antwerpen werd uitgeschreven, waarbij zowel publieke als private spelers werden verzocht alternatieven aan te reiken, zowel qua locatie als qua technieken, voor de verwerking van het Antwerps afval. Alternatieven dus voor het nieuwe megalomane en kostenverslindende Isvag-mausoleum. Blijkbaar werd een drietal weken geleden de eerste RFI-ronde afgesloten en - allicht tot afgrijzen van Isvag - werden er door bijzonder veel spelers in de afvalmarkt alternatieve voorstellen ingediend. Bijgevolg, door paniek gedreven en omdat de VITO, die thans alle ontvangen voorstellen moet onderzoeken en evalueren, om het eindrapport vervolgens tegen het einde van dit jaar naar zijn opdrachtgever (stad Antwerpen) aan te leveren, heeft Isvag hals-over-kop opnieuw een vergunning aangevraagd, in de hoop dat noch de adviserende overheden, noch de bevoegde Vlaamse minister van leefmilieu met de eventuele voor Isvag vernietigende resultaten van de RFI kunnen of mogen rekening houden. Wij vragen ons dan wel af of Isvag nu ook het beroep intrekt dat door haar werd ingediend bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen tegen het ministerieel weigeringsbesluit voor de bouw van hun nieuwe afval oven? Wij vragen ons ook af of Isvag überhaupt op de hoogte is van wat de nieuwe Vlaams Regering in het Vlaamse regeerakkoord heeft bepaald, nl. dat Vlaanderen zal werken aan een gefaseerde afbouw van de afvalverwerkingsinfrastructuur? Hoe valt de bouw van een nieuwe afvaloven met 40.000 ton extra verwerkingscapaciteit/jaar hier mee te rijmen? Wij vragen ons ook af of Isvag überhaupt stil staat bij de financiële gevolgen van haar premature acties en initiatieven die zij reeds heeft genomen zonder enige (rechts)zekerheid te hebben dat een nieuwe afvaloven mag worden gebouwd? Denken we maar aan de diverse, duurbetaalde studies door binnen- en buitenlandse 'deskundigen'. Aan de kosten voor het verplaatsen van de gasleidingen door L'Air Liquide, de aanleg van het miniwarmtenet op eigen terrein, de engagementen met eventuele toekomstige afnemers e.d. Het kostenplaatje loopt intussen al aardig op. Maar ja, 't is makkelijk andermans centen (lees: belastinggeld) uit te geven... Wij vragen ons tot slot af of de hoofdaandeelhouder van Isvag, de stad Antwerpen, wel zo gelukkig is met deze nieuwste demarche van Isvag. De stad Antwerpen blijkt per slot van rekening toch al langer niet geheel overtuigd te zijn van de Isvag-plannen, getuige de marktbevraging. Terecht natuurlijk, want insiders weten al veel langer van vandaag dat er duidelijk meerwaardige en veel minder kostenverslindende alternatieven voor de verwerking van het Antwerps afval bestaan, zodat de miljoenen die hiermee door de stad kunnen worden bespaard voor veel meer waardevolle en deugdzame beleidsmaatregelen kunnen worden gebruikt. We blijven het volgen! De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Eind februari, kort voor de parlementsverkiezingen, kregen we goed nieuws van de pas benoemde en nu alweer uittredende minister van Leefmilieu. De talrijke bezwaarschriften vanuit Aartselaar, Wilrijk, Hemiksem hebben dan toch sommige mensen doen nadenken. Steeds meer wordt in de politiek het begrip ‘voortschrijdend inzicht’ gebezigd. Het zijn mooie, ietwat deftige woorden die omschrijven dat mensen al doende leren en vervolgens tot de conclusie komen dat iets anders moet gedaan worden dan eerder was voorgenomen. In behoudsgezinde kringen wordt voortschrijdend inzicht nogal eens gelijkgesteld met zwakte of besluiteloosheid, en blijft men liever bij het oude, om risico’s te beperken. Maar als invloedrijke “ klimaatnegationisten ” straks gaan ervaren wat ze nu aan het negeren zijn, dan zullen ze leren dat een 19°-eeuwse oplossing voor de problemen van de 21° niet altijd de beste blijkt te zijn. Toegeven dat je bepaalde zaken, om wat voor reden dan ook, anders bent gaan bekijken is eerder een teken van wijsheid. En voortschrijdend inzicht is optimaal gebruik maken van wat men in het verleden geleerd heeft , om er een dynamische visie op de toekomst mee te vormen. Waren kerncentrales met verrijkt uranium tot nu toe de beste, properste en meest rendabele vorm van energielevering? Zeker weten. Maar blijft dat zo in de toekomst? Waren in Denemarken lokale verbrandingsovens, gekoppeld aan een warmtenet voor wijkverwarming de beste win-win oplossing voor het warm houden van de Deense bevolking? Tot voor kort zeker wel, want de huisvuilverbranding was bovendien een rendabele zaak voor gemeenten en hun burgers. Er was ook dat interessant business model waarbij de inkomsten van de huisvuilverbranding terugvloeiden naar de investeerders (cfr. onze intercommunales). Hoe meer afval werd aangeboden des te beter voor het technisch en financieel rendement van de ovens. Dus de gemiddelde Deen werd niet echt aangezet tot beter sorteren en tot het verkleinen van de afvalzakken, integendeel: meer afval in de oven is meer geld in de gemeentekas, en er kwam stilaan meer huisvuil aangereden dan wat door de Denen alleen kan geproduceerd worden. Helemaal te gek werd het toen ze enkele jaren geleden in een creatieve bui, - en na een dubieuze inmenging van de minister van Financiën - een project bedachten om op Amager Bakke (Sjaelland) een oven te bouwen met een verbrandingscapaciteit van 0,5 miljoen ton (of 2,6 maal de jaarcapaciteit van de nieuwe ISVAG). Daar letterlijk bovenop plannen ze de bouw van een spectaculaire ski-helling compleet met kunstsneeuw, wintersport- en skatepark, en met de originele naam CopenHill. Heel goed voor het groene imago zou je denken... De plechtige opening is ettelijke malen uitgesteld en nu gepland in het weekend van 4 oktober 2019. Bedoeling is het jaar rond open te zijn, maar men heeft lang moeten zoeken om een privé-kandidaat te vinden die de exploitatie van de site op zich wil nemen. Lezers die tot hier nog mee zijn zullen ongetwijfeld denken aan de gelijkenis met de peperdure wilde plannen van onze afvalverbrander ISVAG, die ook de “look and feel” van hun geplande bouwsel wat meer cachet willen geven… Maar even terug: was something rotten in the state of Denmark? Want het Deense parlement heeft zich intussen UNANIEM na heftige debatten op 26 juni 2018 geëngageerd om onafhankelijk te worden van fossiele brandstoffen tegen 2050. Dat betekent dus ook sluiting van alle verontreinigende verbrandingsinstallaties, inclusief het project op Amager Bakke (overigens vlakbij Kopenhagen). Dit hoeft evenwel niet noodzakelijk de sluiting van de CopenHill infrastructuur te betekenen. Overigens is er in het discours rond dit prestigeproject nergens iets over luchtverontreiniging terug te vinden. Het Deense Energieakkoord onderschreven door het voltallige parlement betekent een forse ommezwaai, een mooi voorbeeld van politieke wil op basis van “voortschrijdend inzicht”: van “h oe meer afval verbranden hoe liever ” naar “ helemaal geen verbranding meer ”. We blijven het volgen! De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Eind februari, kort voor de parlementsverkiezingen, kregen we goed nieuws van de pas benoemde en nu alweer uittredende minister van Leefmilieu. De talrijke bezwaarschriften vanuit Aartselaar, Wilrijk, Hemiksem hebben dan toch sommige mensen doen nadenken... Inderdaad, Koen Van den Heuvel (CD&V, opvolger van Joke Schauvliege) stelde alvast een eerste bestuursdaad door de omgevingsvergunning, aangevraagd voor de nieuw geplande ISVAG verbrandingsoven te weigeren. Een voorzichtig hoera-geroep klonk door de gangen van het Aartselaarse gemeentehuis en in de kringen die het goed voorhebben met ons leefmilieu, Het gezond verstand had dus uiteindelijk gezegevierd. Maar de raad van bestuur van ISVAG trok naar de raad voor vergunningsbetwistingen om de beslissing aan te vechten, omdat zij beweren dat de weigering enkel en alleen gebaseerd zou zijn op het ontbreken van een sloopvergunning voor de huidige oven - en dat kan makkelijk geregeld worden. Wat echter zedig verzwegen wordt zijn andere waarheden: Vergelijk de gemiddelde investeringen nodig voor een afvalverwerkingsinstallatie met capaciteit tussen 170 en 200 miljoen kg per jaar. Die zou volgens een Britse studie tussen de 70 en 105 miljoen Euro bedragen. Voor de nieuwe ISVAG verbrandingsoven inclusief praalgraf) is een bedrag voorzien van 170 miljoen die nodig zouden zijn om het benijdenswaardig (?) monument neer te poten op enkele honderden meters van de Antwerpse Low Emission Zone en op minder dan 1 kilometer van het centrum van Aartselaar. De vergelijking met de situatie in een “gidsland” zoals Denemarken, waar men zo graag naar verwijst als voorbeeld, gaat ook niet echt op. Denemarken heeft ervaring met het beheer en de aanleg van warmtenetten sinds 100 jaar, en ze zouden gek zijn om die niet verder te optimaliseren. Intussen is het nog niet echt oorverdovend stil rond de moeder van alle file-smarten. Het discours is nu verlegd naar het ongeduldig meerstemmig getoeter van vastgereden vrachtvervoerders en pakjesbezorgers. Nogal wat chauffeurs en buurtbewoners hebben last van opgestoken middelvingers. De trillende walmen fijnstof en stikstof-aërosolen halen tegenwoordig de krantentitels, irriteren de talrijke bedrijven, hun klanten en de overlevende zwakke weggebruikers, nu een langdurige werf het landschap nog een paar tientallen weken zal sieren. Gelukkig zijn er VoKA en de handelaarsverenigingen die daarvoor op de gaspedaal duwen. Geen woord meer over de ISVAG, die er straks nog een vloot extra vuilniswagens gaat aan toevoegen, als hun droom straks uitkomt en zich realiseert in een soort van artistiek praalgraf, compleet met in de oven een eeuwige vlam voor de afscheidnemende bewindvoerder(s). ISVAG probeert zich “incontournable” te maken door klanten te zoeken voor een warmtenet, waarbij ze de vrijgekomen kilocalorieën van de afvalverbranding “verkopen” aan industriële en residentiële eindgebruikers, die via lange ondergrondse geïsoleerde buizen verbonden worden met de oven. Los van het feit dat die buizen de opgewekte warmte kilometers ver moeten vervoeren (zelfs tot Blue Gate, Nieuw Zuid, Terbekehof…) kan men zich bij een kleine hittegolf op een zomerse dag de vraag stellen wie die extra warmte zal nodig hebben… en wat de klanten - zoals bvb bouwers van Bijna-Energie-Neutrale woningen en appartementen of eigenaars van panden met ondermaatse EPC scores - ervoor wensen te betalen. En wat gaat men die klanten vertellen als (volgens het afvalplan van OVAM, 2017) de hoeveelheid aangevoerd brandbaar afval per gezin straks uiteindelijk vermindert? Gaat ISVAG met een correctie van de “gate fee” de tekorten bijpassen? Intussen, in afwachting van de omgevingsvergunning voor de nieuwe oven zijn de infrastructuurwerken voor het intussen reeds vergunde warmtenet al een eind gevorderd, en zou een eerste fase moeten klaar zijn tegen september 2019 (Terbekehofdreef, Wilrijk). De aandeelhouders en bestuurders van ISVAG hebben intussen al ettelijke miljoenen uitgegeven aan de verplaatsing van de gasleiding van L' Air Liquide en de aanleg van dit eerste deel van het warmtenet, en dit op een ogenblik dat er geen enkele garantie bestond dat de broodnodige vergunning voor de nieuwe oven zou worden verleend. Bij de Raad voor Vergunningsbetwistingen zal men nu gaan bepleiten dat deze vergunning in beroep alsnog moet verleend worden, “want als de nieuwe oven niet wordt vergund zou dit allemaal weggegooid (of verbrand) geld zijn en het is nu toch al betaald”... Of hoe men in deze contreien hopeloos blijft klungelen bij gebrek aan visie en overleg. De Antwerpse belastingbetaler wordt gehypnotiseerd, belogen en bestolen terwijl hij in beate bewondering zit te staren naar het ontwerp van de monumentale vuurbunker. Die zal straks zijn achteloos weggesmeten restafval moeten blijven verwerken, en flexibel omzetten in de nodige hitte om de ijzige vriesnachten van de volgende decennia te trotseren. Wij houden met u de vinger aan de pols... De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com

Vlaams minister voor Omgeving en Natuur Koen Van den Heuvel heeft woensdag de omgevingsvergunning voor de nieuwe afvalverbrandings-oven van ISVAG geweigerd. Als reden werd opgegeven dat de vergunning niet toegekend kan worden zonder bijgevoegde aanvraag voor de afbraak van de bestaande oven. Verdere uitleg vindt u in dit nieuwsbericht van Gazet van Antwerpen. De reactie van Dhr Heylen aan de redactie van ATV, vindt u hier . Wat denkt u van een herlocatie naar de Antwerpse haven? Uiteraard zijn wij zeer tevreden over het niet toekennen van de vergunning, vooral omdat ISVAG nu misschien wel een grondige studie kan maken voor de - zoals jaren geleden oorspronkelijk voorziene - herlocatie van de oven. Woorden van de heer Heylen zelf trouwens, we gaan enkele jaren terug in de tijd. Besparing van meer dan 20 miljoen Euro De ISVAG-oven bouwen in de Antwerpse haven zal ruim meer dan 20 miljoen euro minder kosten. De Antwerpse belastingbetaler zal dit graag horen! Het warmtenet is per definitie veel compatibeler met en bijgevolg veel rendabeler voor de massaal in het havengebied aanwezige procesindustrie, waardoor beduidend meer C02-emissies kunnen worden vermeden.Dit zal de Antwerpse klimaatdoelstellingen uiteraard erg positief beïnvloeden. En we herhalen ook nog even uit vorige nieuwsberichten: De kostprijs van de nieuwe oven in Wilrijk werd geraamd op 175 miljoen Euro, zowat 40 miljoen Euro meer dan de afvaloven/biostoomcentrale kost die de n.v. Bionerga momenteel bouwt in Beringen. Bovendien is Bionerga een zuiver privé-bedrijf, waardoor het kapitaal wordt verkregen van private partners-investeerders. In tegenstelling met ISVAG, waar het de belastingbetaler is die alle kosten moet ophoesten. Uw portemonnee en de onze dus... Betere bereikbaarheid De oven zou in de Antwerpse haven perfect per schip en spoor bereikbaar zijn conform het Vlaams afvalplan huishoudelijke afvalstoffen. Vvuilniswagens vervoeren jaarlijks nu ca. 160.000 ton afval naar de ISVAG-oven en zorgen voor het ophalen en afvoeren van jaarlijks ca. 32.000 ton verbrandingsresten. Als we alles samen tellen, verspreid over 3 jaar, komen we op maar liefst 125.508 vrachtwagenbewegingen voor verbranding + 8.554 vrachtwagenbewegingen voor reststoffen in Wilrijk. Stel u even voor dat deze kunnen verdwijnen uit het Wilrijkse verkeer? Hoger rendement warmtenet De verwerkingskost van het afval zou voor de ISVAG-gemeenten omwille van het hogere rendement van het warmtenet in de Antwerpse haven beduidend lager liggen dan indien de oven op de huidige locatie in Wilrijk zou worden gebouwd. Vergelijk het ook weer met de oven die de nv Bionerga in het Limburgse havengebied bouwt, waarbij een verwerkingskost wordt geambieerd die meer dan 40% lager ligt dan wat ISVAG aan zijn vennoten heeft meegedeeld voor de nieuwe oven in Wilrijk. Conclusie Wij geven de Antwerpse haven graag een kans als nieuwe locatie voor de ISVAG verbrandingsoven. En als extraatje voegen we hier nog graag aan toe: wat als we ook zouden nadenken over het gebruik van elektrische ophaalwagens voor restafval, waarbij de gegenereerde elektriciteit uit de oven wordt gebruikt? De uitgever van deze tekst is de gemeentelijke milieuadviesraad, een onafhankelijk adviesorgaan, waarvan de stemgerechtigde leden, zoals statutair bepaald bij gemeenteraadsbeslissing van 28.01.2019, uitgesloten zijn van enig lokaal politiek mandaat. Meer info te verkrijgen via MINAraadAartselaar@gmail.com